2028 için muhalefetin karşılaşabileceği tablo 2023’ten çok farklı olacaktır; ekonomik krizi aşmış, dış politikadaki sorunları büyük ölçüde çözmüş, yeni bir anayasa ile ittifakını tahkim etmiş iktidara karşılık; deforme edilmiş ve kurumsallığını büyük ölçüde yitirmiş milliyetçi/ülkücü blok ile kurumsal ittifak alanı daraltılmış bir Cumhuriyet Halk Partisi tablosu uzağımızda değildir.
Tarihsel olarak çeşitli konularda Türkiye ile anlaşmazlık içinde olan Yunanistan, İsrail ile askeri ilişkileri nedeniyle Türkiye’nin güçlenmesini onaylamadı. Geleneksel olarak Arap yanlısı olan Yunanistan, İsrail ile tam diplomatik ilişkiler kurmayı ancak Mayıs 1990’da kabul etti. Şubat 1998’de, İlerleyen dönemde terör örgütü PKK lideri Abdullah Öcalan’ın himaye edilmesine doğrudan rol oynayacak olan Yunanistan Dışişleri Bakanı Theodoros Pangalos’un, Tel Aviv ve Türkiye arasındaki iş birliğini;
Özetle, AKP iktidarı Türk dış politikası söz konusu olduğunda attığı tüm adımları iç politik kazanca tahvil etme hedefinden vazgeçmiyor. Bu anlamda önümüzdeki 7 aylık süreçte de Erdoğan’ın yerel seçimler için mali kaynak üretme hedefine uygun bir ajanda takip ediliyor. Türkiye bir süre daha öngörülemez ve müzakere edilemez bir diplomatik kimliğe sahip olacak gibi görünüyor.
